گوزن زرد

تولید سوختهای زیستی سلولوزی در مقایسه با سوختهای تولید شده از ذرت از جهات گوناگون مناسب تر و با توجیه اقتصادی بیشتری همراه است.

محقق علوم زیست محیطی دانشگاه مینسوتا آمریکا گفت: تولید سوختهای زیستی برخلاف آنچه که ممکن است در ذهن وجود داشته باشد چندان هم بی خطر نبوده و حتی به تازگی اتانول تولید شده از ذرت به عنوان سوختی پرهزینه و با خطرات قابل توجه برای محیط زیست شناخته شده است.
دکتر جیسون هیل محقق برجسته علوم زیست محیطی دانشگاه مینسوتای آمریکا گفت: به تازگی تحقیقاتی را در زمینه مشخص شدن آثار تولید سوختهای زیستی بر محیط زیست و سلامتی افراد انجام داده ایم که البته نتایج چندان جالب توجهی به همراه نداشته است اما این حقیقتی است که با آن زندگی می کنیم.
وی افزود: تغییر گرایش مصرفی از بنزین به سوختهای زیستی تولید شده از ذرت گام بلند و تاریخی بوده است که دانش تولید سوختهای نوپا را با تحولی انقلابی همراه کرده است اما این کافی نیست چون این نوع سوختها خود تبعات منفی برای محیط زیست دارند که نمی توان از آن چشم پوشاند.
دکتر هیل ادامه داد: محققان به این نتیجه رسیده اند که روی آوردن از سوختهای زیستی تولید شده از ذرت به سوختهایی نظیر اتانول سلولوزی گام بعدی است که می تواند مزایای اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی برای جامعه داشته باشد و اکنون در این پروژه تحقیقاتی به این نتیجه رسیده ایم که این مزایا بسیار بیشتر از آن چیزی است که تصور می شده است.
به عقیده این محقق تولید سوختهای زیستی سلولوزی در مقایسه با سوختهای تولید شده از ذرت از جهات گوناگون مناسب تر و با توجیه اقتصادی بیشتری همراه است.
دکتر هیل که تحقیقات مختلفی را برای آزمایشگاه ملی انرژیهای تجدیدپذیر آمریکا نیز انجام داده است گفت: ما به بررسی طیف گسترده ای از سوختهای زیستی پرداخته ایم و به این نتیجه رسیدیم که بهتر است به سراغ تولید سوختهای زیستی سلولوزی برویم چون در مقایسه با ذرت به استفاده از کود شیمایی در مزارع نیازی نیست حال آنکه در مزارع کشت و پرورش ذرت مورد نیاز در کارخانجات تولید سوختهای زیستی سلولوزی به حجم قابل توجهی از کودهای مختلف و گران قیمت شیمیایی نیاز است.
وی که از محققان برجسته شورای ملی تحقیقات آمریکا نیز به شمار می آید تأکید کرد: به هرحال استفاده از سوختهای زیستی تولید شده از ذرت تبعات کمتری در مقایسه با بنزین و سایر سوختهای فسیلی دارد اما در قیاس با سوختهای سلولوزی در جایگاه پایین تری قرار می گیرد.
دکتر هیل توجه به دو فاکتور "هزینه بری" و "تبعات زیست محیطی" در تولید سوختهای زیستی را از مهمترین فاکتورها در زمینه تولید آنها عنوان کرد.

پرندگان در هنگام مواجه شدن با رادار کنترل آب و هوای هواپیماها که از سیگنالهای ضعیفی برخوردارند پراکنده می شوند .

محققان موسسه ملی حیات وحش اوهایو با ارائه تکنولوژی های راداری مختلف قصد دارند میزان برخورد پرندگان را با هواپیماها از طریق آسمان کاهش دهند.
تکنولوژی هایی که طی سالهای اخیر به منظور جلوگیری از برخورد پرندگان با هواپیماها ابداع شده است می توانند در آینده هواپیماها را در چشم پرندگان واضح تر ساخته و به آنها فرصت تغییر مسیر و جلوگیری از برخورد با هواپیما را بدهد.
بیشتر روشهای رایج امروزی از روی زمین انجام گرفته و بر روی کاهش جاذبه ظاهری هواپیماها به شیوه های مختلف تمرکز دارد اما شیوه جدید که توسط محققان مرکز ملی حیات وحش آمریکا ارائه شده است قادر به کنترل مسیر حرکتی پرنده ها در آسمان خواهد بود.
به گفته این محققان استفاده از راداری مخصوص که نور را به صورت مقطع و به منظور ایجاد آشفتگی در میان پرندگان ساطع می کند و یا ایجاد بدنه انعکاس دهنده نور در هواپیماها می تواند این تجهیزات را در نظر پرندگان آشکار کرده و از برخورد آنها با یکدیگر جلوگیری کند.
همچنین بررسی ها نشان می دهد که پرندگان در هنگام مواجه شدن با رادار کنترل آب و هوای هواپیماها که از سیگنالهای ضعیفی برخوردارند پراکنده می شوند و بر همین اساس می توان با استفاده از رادارهایی با سیگنالهای قوی تر پرندگان را از نزدیک شدن هواپیما آگاه کرده و امکان تغییر مسیر را برای این جانداران فراهم آورد.
زیست شناسان بر این باورند که افزایش جمعیت پرندگان همزمان با افزایش تعداد پروازهای خطوط هوایی می تواند به گسترش تعداد برخوردهای هوایی پرندگان و هواپیماها منجر شود که گاه عواقب غیر قابل جبرانی را به همراه خواهد داشت. به همین دلیل تلاش برای کنترل این برخوردها در میان آسمان همچنان ادامه دارد.

می توان با آموزش هشدارهای مختلف گونه های جانوری موجود در منطقه به گونه هایی که در معرض انقراض قرار دارند، خطر نابودی آنها را کاهش داد.

تحقیقات متخصصان دانشگاه کانبرا نشان می دهد که چکاوکها توانایی فراگیری اصوات ناشناخته و هشداردهنده گونه های مختلف را داشته و پس از یادگیری به آنها واکنش نشان می دهند. محققان به دفعات شاهد رفتاری در پرندگان یک گونه خاص بوده اند که در زمان مواجهه با خطر، صدایی هشدار دهنده از خود ایجاد می کنند که این صدا باعث هوشیاری پرندگان از گونه های دیگر نیز خواهد شد. نکته مجهول در این فرایند این است که آیا توانایی چند زبانه بودن در پرندگان، خاص و غیر طبیعی بوده و یا پرندگان طی گذشت زمان اصوات هشداری دیگر گونه ها را فرا می گیرند.
مطالعات جدیدی که در این زمینه در دانشگاه کانبرا در استرالیا انجام گرفته است نشان می دهد که اصوات هشدار دهنده حتی در صورتی که توسط گونه های بسیار کمیاب ایجاد شوند، می توانند به محدوده آموخته های پرندگان افزوده شده و آنها را به پرندگانی چند زبانه تبدیل کند.گروهی از محققان این دانشگاه با ضبط صدای پرندگان در گونه های متفاوت چکاوکها که در مکانهای مختلفی تحت مراقبت قرار داشتند و تحت نظر گرفتن عکس العملهای آنان این پدیده را مشاهده کردند.
بر اساس مشاهدات، دو گونه از چکاوکها که دارای اصوات هشدار دهنده مشابهی هستند، صدای یکدیگر را به راحتی و سرعت شناسایی کردند این بدان معنی است که چکاوکی که در گونه fairy-wren قرار داشت تنها با شنیدن صدای هشدار چکاوکی از گونه خود عکس العمل نشان داده و نسبت به هشدار دیگر گونه ها که با آنها ناآشنا بود رفتاری بی تفاوت نشان می داد.
این پدیده بیانگر این موضوع خواهد بود که چکاوکهای fairy-wren برای شناختن و درک هشدار گونه های دیگر باید از قبل آن را شنیده باشند و حس خطر را از آن دریافته باشند.همچنین چکاوکهای fairy-wren نسبت به هشدار ناآشنای گونه ای کمیاب از این پرندگان که برای مدتی در یک مکان زندگی می کردند، از خود واکنش نشان می دهند به این معنی که چکاوکها توانایی یادگیری هشدارهای ناآشنا و متفاوت را، از دیگر گونه ها دارند.
به گفته محققان، جانورانی که مورد هجوم شکارچیان قرار می گیرند، نیاز به تطبیق خود با علائمی که آنها را از حضور شکارچیان آگاه می کنند، خواهند داشت و این فراگیری آنها را در مقابل تغییرات محیطی حساس و ایمن خواهد کرد.
دانشمندان بر این باورند که این تحقیقات به محافظان محیط زیست در حفظ گونه های مختلف یاری خواهد رساند. این گروه ها می توانند با آموزش هشدارهای مختلف گونه های جانوری موجود در منطقه به گونه هایی که در معرض انقراض قرار دارند، خطر نابودی آنها را کاهش دهند.

انرژی باد, خورشیدی و اقیانوسها, میکرو مولدهای خانگی, بهره وری در انرژی, اتومبیل الکتریکی, سوختهای زیستی,تکنولوژی جذب و تبدیل کربن و گازهای زیستی این10 تکنولوژی را شامل میشوند .

" 10 تکنولوژی برای نجات زمین" نام کتابی است که توسط یکی از متخصصان و مفسران برجسته در زمینه تغییرات جوی به نام کریس گودال نوشته و منتشر شده است. در این کتاب عنوان شده است بشر در صورتی می تواند بر تغییرات شدید جوی غلبه کند که نیازهای خود را با ده تکنولوژی و منبع انرژی خاص تطبیق دهد.
کریس گودال در کتاب خود عناوین تکنولوژی های مورد نیاز بشر را به اینگونه اعلام کرده است:

1- انرژی باد: اولین تکنولوژی عنوان شده در این کتاب انرژی بادی است که بر خلاف شهرت جهانی اش مبنی بر غیر قابل اطمینان بودن، توانایی تامین 30 درصد از انرژی الکتریکی جهان را خواهد داشت. به دلیل اینکه جریان باد همیشگی نخواهد بود بشر باید به دنبال شیوه هایی باشد تا بتواند این منبع را به صورت موثرتری ذخیره کند. علاوه بر آن استفاده از این منبع پاک باید در میان نقاط مختلف جهان گسترش یافته و امکان مصرف آن در مناطق مناسب در اختیار انسهانها قرار گیرد.
2- انرژی خورشیدی: انرژی خورشیدی دیگر منبع انرژی ذکر شده است که قابلیت تولید حجم وسیع و گسترده ای از انرژی را در جهان خواهد داشت. تنها با افزایش تاثیر تجهیزات جذب نور خورشید می توان این انرژی را به عنوان منبعی قابل اطمینان برای آینده به شمار آورد. با افزایش میزان سرمایه گذاری توسط شرکتها و کشورهای مختلف می توان صفحات خورشیدی ناکارامد کنونی را به نمونه های بهتری تبدیل کرد که در عین جذب بیشترین میزان از انرژی خورشید، هزینه کمی را نیز برای تولید در بر داشته باشند.
3- انرژی اقیانوسها: اقیانوسها و عوامل وابسته به آن از جمله جزر و مد، امواج و جریانهای شدید آبی به عنوان پاک ترین نیروگاه های انرژی شناخته می شوند که استفاده از آن و ذخیره انرژی نهفته در آنها به دلیل مشکلاتی که در راه تولید تجهیزات مقاوم در مقابل شرایط خشن اقیانوسها وجود دارد، با مشکل روبرو شده است. با این حال بسیاری از کشورها برای گسترش این نیروگاه ها در حال تلاش هستند. برای مثال انگلستان با قرار دادن شناورهای ذخیره انرژی آب در عمق 50 متر در زیر آب موفق به انتقال اولین انرژی تولید شده از انرژی جریانهای آب به شبکه ملی برق این کشور شد.
4- میکرو مولدهای خانگی: استفاده از انرژی اتلاف شده نیز می تواند در جلوگیری از تغییرات جوی زمین موثر بوده و آن را تحت کنترل درآورد. یکی از شیوه های پیشنهادی استفاده از میکرو مولدهای خانگی در داخل منازل مسکونی است. به این معنی که تولید انرژی به صورت اختصاصی تر درآمده و از اتلاف آن به میزان بیشتری جلوگیری خواهد شد. توانایی تولید این مولدها به اندازه مولدهای بزرگ در نیروگاه ها بوده و توانایی گرم کردن آب و محیط منازل مسکونی را خواهد داشت.
5- بهره وری در انرژی: گزینه پنجم بازسازی و تجهیز خانه ها به منظور کاهش گازهای گلخانه ایست. به این صورت که به جای ساخت خانه های جدید از مواد دوست دار محیط زیست می توان با عایقدار کردن دیوارها و پنجره ها و همچنین استفاده از سیستم تهویه هوای قدرتمند و موثر 80 تا 90 در صد به کاهش تشعشعات گلخانه ای در اتمسفر زمین کمک کرد.
6- اتومبیل الکتریکی: استفاده از اتومبیلهای الکتریکی دیگر موردی است که در عین سو شهرت آن به دلیل سرعت پایین و ظاهر نامناسب، تاثیر بسزایی در کاهش آلودگی های زیست محیطی خواهند داشت. به گفته محققان این نوع از اتومبیلها به زودی می توانند به منابع ذخیره انرژی در هنگامی که در حالت خاموشی به سر می برند تبدیل شوند.
7- سوختهای زیستی: تولید و استفاده از سوختهای زیستی نیز شیوه ای موثر عنوان شده که هنوز به میزان مناسبی گسترش نیافته است. برخی بر این باورند که تولید سوختهای زیستی و جایگزینی سوختهای فسیلی با استفاده از آنها می تواند به کمبود غذا در جهان منجر شود که به تازگی این مشکل با ارائه شیوه ای جدید مبنی بر استفاده از پسماندهای کشاورزی در تولید سوختهای زیستی برطرف شده است.
8- تکنولوژی جذب کربن: در این میان استفاده از تکنولوژی هایی که توانایی جذب و جداسازی دی اکسید کربن موجود در اتمسفر را دارند، در کنار گسترش سوختهای زیستی می توانند یکی از ناجیان بزرگ محیط زیست به شمار رود. روشی که اکثر کشورها به تازگی به اهمیت آن پی برده و سرمایه گذاری برای گسترش آن را آغاز کرده اند.
9- تبدیل کربن: از دیگر روشهای جداسازی کربن، تبدیل آن به ذغالهایی خاص (Biochar) و ذخیره آنها در اعماق زمین است زیرا این ذغالها که در حرارت بالا و بدون اکسیژن تولید می شوند علاوه بر مقاومت و طول عمر بالا هیچگونه تشعشعات کربنی را وارد جو نکرده و باعث باروری خاک خواهند شد.
10- گازهای زیستی: آخرین موردی که می تواند در حفظ حیات زمین موثر واقع شود استفاده از تکنولوژی هاییست که می تواند نیاز به قطع درختان را کاهش داده و مانع از تخریب جنگلها شود. بر اساس گزارش نیوساینتیست، استفاده از دستگاه های حرارتی مانند اجاق گاز که سوخت آنها از گاز زیستی تولید می شود در این دسته قرار دارد. این گاز، متانی است که از فاسد شدن پسماندهای زیستی تولید شده و در هر صورت در هوا آزاد خواهد شد در این صورت تاثیر منفی بر افزایش گرمای جهان نخواهد داشت .