گوزن زرد

پیشنهاد میکنم از این ویدئو ی دیدنی و تاثیرگذار خطر گرمایش زمین دیدن کنید .. 

اگر ما رها کنیم ، آنها تسلیم میشوند !

دیروز طی یه مسافرت کوتاه گذری به شهر ساری ، استان مازندران داشتم . قرار بود یه سری هم به پناهگاه حیات وحش دشت ناز  که یکی از زیستگاه های گوزن زرد هست بزنم و عکس هایی رو که خودم از اونها میگیرم تو وبلاگ بزارم ! اما انگار قسمت نبود ...

اعتراف !

اعتراف اون هم از نوع سبز ، ایده ی جالبیه . مخصوصا اینکه همین یاد آوری مجدد میتونه ما رو به این وا بداره که حداقل از تکرار اونها  توسط کوچولو های دیگه جلوگیری کنیم .

من هم مثل همه ی بچه ها شیطنت های زیادی چه در دوران کودکی و چه حتی شاید در همین اواخر داشتم . نوشتن از اون شیطنت ها و به رشته تحریر در آوردنشون یه کمی مشکله ، اما شاید بشه گفت برای هرکس این نوع یادآوری ها و دقتی که برای جستجو در خاطراتمون انجام میشه ، لازم باشه .

طبق قوانین این بازی یا همون اعتراف سبز من هم به نوشتن چند مورد از اونها چه مثبت و چه منفی بسنده میکنم .

•  از گذشته اگه بخوام بگم چیزی که هنوز هم در یادمه ، برمیگرده به تابستون های دوران کودکی و ملخ هائی که تو اون فصل سر و کله شون پیدا میشد ! به یاد کارتونی که اون روزها از تلویزیون پخش میشد ( فردی مورچه سیاه ) ملخ ها رو میگرفتم و دور سرشون یه نخ میبستم و دنباله ی اون نخ رو به دستمون میگرفتیم . ملخ های بیچاره برای رهایی از این بند ها می پریدند و ما هم با افکار اینکه ما هم اسبی مثل اسب فردی که یک ملخ بود داریم ، اینجوری موجب آزار اونها میشدیم . الان که یادم می افته هم واسم تاثر برانگیزه و هم در کنارش کمی خنده دار !
• ماهیگیری هم از کارایی که چه در گذشته و حتی چه در همین اواخر مورد علاقم بوده و انجامش می دادم . البته با تفکراتی که در حال حاضر نسبت به تمام موجودات و محیط زیست پیدا کردم دیگه مثل گذشته به راحتی و با همون لذت به این کار نمی پردازم .
• مصرف عطر و اتکلن و اسپری ها ، که با اینکه میدونم چه تاثیرات مضری برای هوا دارند اما همچنان به استفاده از اونها می پردازم !
• راستی ، یادم میاد  تو سنین ۶ - ۵ سالگی من هم چند تا جوجه رنگی داشتم . اما یه روز  دسته گلی به آب دادم که هنوز هم یادآوریش ناراحتم میکنه . اونروز با افکاری که از قربانی کردن گوسفندها در ذهنم داشتم عین همون کار رو واسه یکی از اون حیوون های بی زبون پیاده کردم! اینکه چه جوری دلم اومد رو یادم نیست . اما یادمه که بعدش هم کلی با آبجیم واسش گریه کردیم و بعدش هم تو باغچه ی خونه به همراه همدیگه دفنش کردیم ..

و اما کارهایی که شاید بشه از اونها به عنوان کارهای سبز و مثبتم یاد کرد ،

بودن در این فضای سبز وبلاگها و داشتن دوستان سبزتری که باعث تغییرات بزرگی در نوع نگاهم به محیط زیست و حتی نحوی زندگی من شدند ، فکر میکنم یکی از راه ها و شاید شاخه های مفید و اثرگذار اونم ازنوع مثبت انتخابی من در طول دوران زندگیم  بوده و هست !

• ( میخوام از کارهای سبزی که انجام دادم بنویسم اما کثرت اونها رو به وضوح در همین یک سالی که با این محیط آشنا شدم می بینم ) مثل گذاشتن خورده نان ها و خورده غذاهایی برای گنجشک ها و پرنده های دیگه که در فصل سرما به حیاط ما می اومدند ، هرچند مانند سال های گذشته بوده اما در زمستانی که گذشت با جدییت بیشتری این کار دنبال کردم و یا غذاهایی که برای گربه های حداقل کوچه ی خودمون میگذاشتم . البته این مهربان تر شدنم رو با گربه ها( موجودات ترس برانگیز دوران کودکی ) شاید مدیون دوست خوبم ژاله جان باشم .
• از کارهای خوب و سبز دیگه ای که انجامش میدم و شاید بر میگرده به سازگار شدنم با محیط کوهستان به خاطر سال های زیادی که به ورزش کوهنوردی پرداختم و از کودکی با من عجین شدند ; سعی در نگهداری از محیط کوهستان ، پاکسازی هایی که هر چند وقت یک بار همراه با همنوردانم انجام میدیم و برخورد با کسانی که این اصل ( رعایت پاکیزگی ، رعایت حقوق حیوانات و پرندگان ساکن کوهستان و حتی مراقبت از محیط طبیعی و ... ) رو زیر پا میگزارند .
•   انتقال اطلاعات سبزی که از دنیای وبلاگ نویسان سبز  به دست میارم به افراد خانوادم که به نظرم باعث آگاهی بیشتر اونها از محیط زیست و مادرمون زمین میشه . و حتی باعث ترغیب اونها برای انجام کارهای سبز و مفید  !
•  استفاده ی مجدد (یه جور ی که باز هم قابل استفاده بشن برام ، البته در هویت جدیدشون )خیلی از زباله هایی که باعث ایجادشون خودم بودم ( از ظروف شکسته گرفته تا خورده کاغذ ها و ... ) 

و در آخر هم ضمن تشکر از دوست خوبم خانم متین فرکه من رو به این بازی دعوت کردند ، من هم از چند تن از دوستان سبز اندیشم دعوت میکنم که به اعترافات سبزشون بپردازند .

آقای فرشید فاریابی وبلاگ سرود کوهستان , آقای محمد جوان وبلاگ جامه دران , آقای رامیار وبلاگ کوهستان , آقای مهرزاد فرضی وبلاگ عکس های زیبای کوهستان , آقای حسن نجاریان وبلاگ کوه mountain  و نویسندگان وبلاگ برای سبز نگه داشتن زمین .

فکرشم نمیکردم که بخوام اولین پست سال جدید رو با نوشتن از یه موجود دوست داشتنی و البته یادآور دوران کودکی شروع کنم .

شلمن لاک پشتی که همیشه طبق برنامه ی روزانه ای که تو ساعتش بود عمل میکرد ، بدون در نظر گرفتن موقعیتی که توش قرار داره . جالب ترینش خواب های بی موقع اون بود حتی بین یک مسابقه ..!

چند روز پیش یک لاک پشت رو در جاده پیدا کردم و به خونه آوردمش .. فکر میکردم بتونم نگهداری و محیط بهتری نسبت به مکانی که پیداش کردم براش مهیا کنم . اما اینطور نبود !

پیدا کردن این لاک پشت من رو به این واداشت که به دنبال اطلاعاتی درباره ی تغذیه ی لاک پشت ها باشم . اما هرچه که بیشتر گشتم با نکات جالب تر و دقیق تری روبرو شدم . مثل گونه های مختلفی که لاک پشت  ها دارند . پس باید اول نوع این لاک پشت رو تشخیص میدادم تا بتونم موارد مورد نیازم رو مختص این نوع لاک پشت پیدا کنم . در جستجوهایی که داشتم با وبلاگ لاک پشت ها - گوش قرمز های خزنده  آشنا شدم . وبلاگ فوق العاده ای بود ، پر از اطلاعات مورد نیاز در مورد انواع لاک پشت ها و حتی نحوه ی نگهداری اونها .

با خوندن وبلاگ لاک پشت ها متوجه شدم که لاک پشت های ساکن ایران شامل سه گونه لاک پشتهای آبزی ( آب شور ) ، لاک پشتهای نیمه آبزی ( آب شیرین ) و لاک پشتهای خاکی می شوند. لاک پشتهای آبزی در جنوب ایران در خلیج فارس و دریای عمان زندگی می کنند و لاک پشت های نیمه آبزی ایران شامل دو گونه نیمه آبزی در شمال ایران و گونه لاک نرم در جنوب غرب ایران می شود.

با خوندن یک سری اطلاعات ابتدائی لاک پشت ها متوجه شدم که لاک پشت من از نوع لاک پشت های برکه ای خزری است .

لاک پشت برکه ای خزری
نام عمومی : Caspian Pond Turtle
نام علمی : Mauremys caspica

این لاک پشت از خانواده لاک پشتهای برکه ای است. طول لاک آن به 23 سانتی متر می رسد و رنگ آن قهوه ای زیتونی یا سبز زیتونی است. ساکن استانهای شمالی، غربی، جنوب غرب، لرستان و فارس و بوشهر است.

اومدن این لاک پشت به خونه ما باعث افزایش اطلاعاتم درباره ی انواع لاک پشت ها شد .اما شناخت محیط  و نحوه ی زندگی اونها ، رژیم غذایی متنوع و شاید مسئولیتی که به همراه داشت من رو فقط به یک فکر انداخت !

بازگردوندنش به همون محیط طبیعی ..

این مهمون دو روزه با تلاشی که برای میزبانی مناسب و تغذیه مورد علاقه ی اون داشتم تنها به خوردن یک برگ کاهو اونم شب آخر ( البته همونم خیلی خوشحال کننده بود ) اکتفا کرد .

راستی ، فراموش کردم حتی ازش عکس بگیرم ..

و اینطور شد که شلمن ما به خونش بازگشت !