گوزن زرد

سال نو مبارک

" با آرزوی سالی سبز و پر طراوت برای همه ی دوستان سبز اندیشم "

   یا مقلّب القلوب و الابصار

                                                حوّل حالنا الی احسن الحال

نگاهبانی و گرامیداشت طبیعت و زیست‌بوم‌های بشری و جامعه‌ای آرام، آزاد و شاد، در گذر هزاران سال همواره برای ایرانیان وظیفه‌ای بزرگ و مقدس دانسته می‌شده است. بسیاری از باورها، آیین‌ها و جشن‌های ایرانی از پدیده‌های طبیعت برخاسته و از آن الهام گرفته شده است.

در «اوستا» كتاب مقدس و كهن همه ایرانیان با هر گرایش دینی، بیشتر از هر چیز دیگری به ستایش پدیده‌های طبیعت، همچون آسمان، زمین، خورشید، ماه، آب، باد، ابرها، جویباران، دریاها، گیاهان و جانوران پرداخته شده و گرامی داشته شده‌اند. در اوستا با رویكردی جهانی و بدور از هرگونه برتری‌طلبی، همگی زنان و مردان جهان «در هر سرزمینی كه زاده شده باشند» ستوده شده‌اند. مردان و زنانی كه «برای پیروزی راستی، كوشیده‌اند و خواهند كوشید» و نیز «آنان كه گیاهان بارور را در پردیس‌های زیبا بنشاندند». در سرودهای این كتاب، ایزدی بزرگ بنام میترا ستوده شده است كه پاسبان مهر و پیمان است و مردمان را «خانمانی پر از آشتی، پر از آرامی و پر از شادی می‌بخشد».

باورهای ایرانیان به زندگانی صلح‌آمیز و آشتی‌جویانه و احترام به پدیده‌های طبیعت، در سراسر آثار ادبی و هنری و معماری آنان به چشم می‌خورد و شیوه برگزاری جشن‌های آنان نیز از همین باور دیرین سرچشمه می‌گیرد. تقریباً همگی جشن‌های ایرانی برگرفته از رویدادهای كیهانی و طبیعی بوده و دستورهای خاص قومیتی و دینی نیست. آیین‌های ایرانی با شركت همه مردمان و با شادی و سرور دسته‌جمعی برگزار می‌شده و مفهومی به نام «اقلیت» در فرهنگ و ادبیات آنان معنا نشده و بكار نرفته است. در آیین‌های ایرانی نه تنها اثری از خشونت و بدرفتاری با طبیعت و گیاهان و جانوران دیده نشده، بلكه حتی با آدابی همراه است كه به انگیزه پاكیزگی و پاسداری از محیط زیست و همزیستی جوامع بشری برگزار می‌شود.

اما آیین‌های نوروزی عملاً از اول ماه اسفند آغاز می‌شود. در اسفندماه، ایرانیان زمین را آماده رویش و بارور می‌دانند و همچون بانویی گرامی از او پاسداری و مراقبت می‌كنند. حتی نام این ماه در آغاز به معنای زمین بوده است و پنجمین روز این ماه را روز بزرگداشت زمین بارور و همتای انسانی آن یعنی بانوان می‌دانند.

در سراسر اسفندماه، ایرانیان آیین‌هایی در پیشواز فرارسیدن نوروز كه در واقع هنگامه زایش زمین و آغاز فصل بهار دانسته می‌شده است، برگزار می‌كرده‌اند. روز اول این ماه، همزمان با جشنی بنام «آبسالان» است كه به مناسبت روان شدن جویباران و آبشارها، و همراه با نمایش‌هایی شاد و خنده‌آور بنام «كوسه‌سواری» انجام می‌شده است. در دهم اسفند جشنی به نام «وخشَـنكام» را بر كنار رودها و در گرامیداشت آنها برگزار می‌كرده‌اند. نوزدهم اسفند را «نوروز رودها» می‌نامیدند و در این هنگام به لایروبی و پاكسازی چشمه‌ها، نهرها و كاریزها می‌پرداخته‌اند و حتی بر آنها عطر و گلاب می‌پاشیده‌اند. بیستم اسفند را روز «گلدان» می‌دانستند و به این مناسبت به كاشت گل‌ها و گیاهان و درختكاری روی می‌آورده‌اند. در بیست‌وششم اسفند یاد و نام پیشنیان از دنیا رفته خود را گرامی می‌داشتند. در شب آخرین چهارشنبه سال، همه ناپاكی‌ها را از خانه، باغ و گذرها می‌زدوده و آنها را آتش می‌زده‌اند و حتی خود نیز بگونه‌ای نمادین و برای پاكیزه شدن از همه بدی‌ها و كدورت‌ها، از بالای آتش‌ها می‌گذشته‌اند. در آخرین روز زمستان، در جشنی به نام «اوشیدَر»، دختری آراسته را سوار بر شتری زیبا و آذین شده به كنار آب‌های فرخنده و گرامی دریاچه هامون می‌بردند تا مراسم نمادین باروری و زایش سوشیانت (موعود نجات‌بخش ایرانی) را با سرود و شادمانی برگزار كنند. و در آخرین شب سال، چراغی به نشانه روشنایی و فروغمندی و پایندگی همیشگی خانه و كاشانه و میهن خود، در درون هر خانه، و آتشی نیز بر فراز بام‌ها برمی‌افروخته‌اند.

اینك، بامداد «نوروز خجسته پی» فرا می‌رسد. نخستین روز بهار و روز زایش زمین؛ روز تولد طبیعت، شكوفایی گل‌ها و نغمه‌های پرندگان؛ فرخنده‌ترین روز و جشن ایرانیان؛ جشنی كه همه آیین‌های اسفندی پیش‌درآمد آن بود. روزی كه برگزاری جشن باشكوه آن، دستور و خواست هیچ شخص، حكومت، دین یا قومی نبوده است و تا امروز همه كوشش‌های كسانی كه خواسته‌اند به آن رنگ و بوی مذهب و قومیت خود را بدهند، با شكست روبرو شده است. نوروز، همواره در نبرد با كسانی كه قصد نابودی یا تحریفش را داشته‌اند، پیروز و سرافراز برآمده است.

مهمترین ویژگی نوروز در همبستگی و همزیستی همه مردمان است. مردمانی كه با گرد آمدن بر كنار یكدیگر، شادی خود را با هم تقسیم می‌كنند. با بوسیدن روی یكدیگر، از كدورت‌ها دوری می‌جویند. و با دیدار از بزرگسالان، سپاس و قدرشناسی خود را تقدیم آنان می‌كنند. بزرگسالانی كه به كودكان مشتاق، تخم‌مرغی ارزانی می‌دارند كه نماد گیتی و زمین است. مادربزرگانی كه ظرفی از سبزه‌های تازه‌پرورانده خود را به فرزندان پیشكش می‌كنند و جوانانی كه چه دلبستگی ژرفی به سبزه‌ای دارند كه از دستان مادربزرگ خود برگرفته‌اند. سبزه‌ای كه مادربزرگ در سراسر اسفندماه، همچو فرزندی نازنین پرستاری‌اش می‌كرد. بر بالای آن رواندازی می‌گسترد و چندین بار در روز بر آن آب می‌پاشید. بارها آنرا جابجا می‌كرد تا همواره در پرتو نور خورشید باشد. هر روز، بارها آنرا تماشا می‌كرد تا سر زدن «نخستین جوانه»‌های آنرا ببیند و به همه خبر بدهد.

بر سفره «هفت‌سین» نوروزی ایرانیان، می‌توان آب را دید و آینه را، می‌توان اسپندی را برافروخت و اخگر كوچك «نوكچه‌ای» (شمعی) را، می‌توان نانی را خورد و پنیر و سبزی‌ای را، می‌توان سیب و سنبلی را بویید و عطر گلاب را، می‌توان سمنویی را چشید و كتابی را خواند. آیین‌های كهن ایرانیان و سفره هفت‌سین آنان برای یك زندگانی نیك و خرم، و برای جامعه‌ای كه خواهان احترام متقابل همه ملت‌ها به یكدیگر است، برای ملتی كه نیاكان او از دیرباز چنین نیایش می‌كرده‌اند كه «بادا گفتار آرام بر جهان؛ بادا كامروایی بر جهان، بادا آبادانی بر جهان» چه چیزی كم دارد؟

منبع : پژوهش های ایرانی

برای مطالعات بیشتر اینجا کلیک کنید ...

از دهه ی ۱۹۵۰ به بعد ، دانشمندان دریافتند که بیشتر گلسنگ ها برای رشد کردن به هوای پاکیزه نیاز دارند . مثلا مشاهده کرده اند که افزایش مه ـ دود موجب ناپدید شدن گلسنگ ها می شود . علاوه بر این ، در جاهایی که هوای پاکیزه وجود دارد ، گلسنگ ها فراوانی بیشتری دارند . به همین سبب ، دانشمندان گلسنگ ها را برای نشان دادن آلودگی هوا استفاده میکنند .

چرا گلسنگ ها ابزارهای خوبی برای نشان دادن آلودگی هوا هستند ؟

گلسنگ ها ریشه ندارند بنابراین مواد غذایی مورد نیاز خود را باید از هوا جذب کننند . باران ، مه و شبنم ، سطح گلسنگ را مرطوب می کنند . در نتیجه گلسنگ می تواند ماده ی غذایی و هر نوع ماده ی آلوده کننده ای را که در هوا وجود دارد جذب کند . گلسنگ ها می توانند قرن ها زندگی کنند . به همین سبب برای مطالعه ی تغییرات آلودگی هوا طی دوره های زمانی طولانی ، بسیار مناسبند . بسیاری از گونه های گلسنگ پراکندگی جغرافیایی وسیعی دارند . بنابراین ، می توان برای نشان دادن کیفیت هوا در فواصل مختلفی نسبت به منبع آلودگی ، مثل کارخانه یا نیروگاه ، تنها از یک گونه گلسنگ استفاده کرد .

چگونه از گلسنگ ها برای نشان دادن آلودگی هوا استفاده می کنند ؟

برای نشان دادن کیفیت هوای یک منطقه به وسیله ی گلسنگ ها ، دانشمندان اغلب از پراکندگی گلسنگ ها در منطقه ی مورد نظر نقشه برداری می کنند ، سپس تعداد گونه ها و فراوانی هر یک را شمارش و بعد مجموع سطح اشغال شده به وسیله ی هر گونه گلسنگ ها را محاسبه میکنند . اگر نقشه برداری طی سال های متمادی انجام شود ، امکان نشان دادن تغییرات دراز مدت فراهم می شود . دانشمندان با اندازه گیری غلظت فلزات و سایر آلاینده های در گلسنگ ها ، می توانند اطلاعات کامل تری درباره ی آلودگی هوا به دست آورند . همچنین آنان می توانند با اندازه گیری میزان کلروفیل موجود در گلسنگ از آهنگ فتوسنتز و از میزان سلامتی آنها آگاه شوند .

برای برسی آلودگی هوا در منطقه ای که در آن هیچ گلسنگی نیست ، دانشمندان گلسنگ ها را از منطقه ای که به طور طبیعی گلسنگ دارد به منطقه ای بدون گلسنگ منتقل می کنند . سپس آنان گلسنگ ها را از نظر مواد آلاینده مورد برسی قرار می دهند و هر گونه تغییر در سلامت گلسنگ ها را ثبت می کنند . آنان همچنین به اثرات ناشی از جا به جا کردن گلسنگ ها توجه دارند . 

تو قامت بلند تمنایی ای درخت !

همواره خفته است در آغوشت آسمان

 بالایی ای درخت !

دستت پر ازستاره و جانت پر از بهار

 زیبایی ای درخت !

وقتی که بادها در برگهای درهم تو لانه می کنند ،

وقتی که بادها گیسوی سبزفام تو را شانه می کنند ،

غوغایی ای درخت !

وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است ،

در بزم سرد او

 خنیاگر غمین خوش آوایی ای درخت !

در زیر پای تو

 اینجا شب است و شب زدگانی که چشمشان

 صبحی ندیده است ،

تو روز را کجا خورشید را کجا

در دشت دیده غرق تماشایی ای درخت !

چون هزار رشته تو با جان خاکیان پیوند می کنی، 

 پروا مکن ز رعد ،

پروا مکن ز برق که بر جایی ای درخت ! 

سر برکش ای رمیده که همچون امید ما، 

 با مایی این یگانه و تنهایی ای درخت !

                                                       " سیاوش کسرایی "

یکی از پست های تقریبا قدیمی وبلاگ اما برای خودم زیبا و دوس داشتنی !

 .....................................................................................

و عرض تبریکی در این روز به نسیم و جعفر ادریسی عزیز 

سفیران صلح و طبیعت

" در درون من نیرویی هست ، بسیار بزرگتر از نیرویی که در مقابلم قرار دارد "

                                             بسوی کوه 
                                    بسوی قله های باشکوه 
                                    بسوی آبی سپهر 
                                    به راه زر نشان مهر 
                                    چو آرزوی ما 
                                    هوا 
                                    خوش است و پاک 
                                    به روی قله ها 
                                    تن از غبار تیرگی رها 
                                    برآ چو جان تازه بر بلند خاک 
                                    همیشه بر فراز 
                                    همیشه سرافراز

                                                                "  فریدون مشیری  "

تولید سوختهای زیستی سلولوزی در مقایسه با سوختهای تولید شده از ذرت از جهات گوناگون مناسب تر و با توجیه اقتصادی بیشتری همراه است.

محقق علوم زیست محیطی دانشگاه مینسوتا آمریکا گفت: تولید سوختهای زیستی برخلاف آنچه که ممکن است در ذهن وجود داشته باشد چندان هم بی خطر نبوده و حتی به تازگی اتانول تولید شده از ذرت به عنوان سوختی پرهزینه و با خطرات قابل توجه برای محیط زیست شناخته شده است.
دکتر جیسون هیل محقق برجسته علوم زیست محیطی دانشگاه مینسوتای آمریکا گفت: به تازگی تحقیقاتی را در زمینه مشخص شدن آثار تولید سوختهای زیستی بر محیط زیست و سلامتی افراد انجام داده ایم که البته نتایج چندان جالب توجهی به همراه نداشته است اما این حقیقتی است که با آن زندگی می کنیم.
وی افزود: تغییر گرایش مصرفی از بنزین به سوختهای زیستی تولید شده از ذرت گام بلند و تاریخی بوده است که دانش تولید سوختهای نوپا را با تحولی انقلابی همراه کرده است اما این کافی نیست چون این نوع سوختها خود تبعات منفی برای محیط زیست دارند که نمی توان از آن چشم پوشاند.
دکتر هیل ادامه داد: محققان به این نتیجه رسیده اند که روی آوردن از سوختهای زیستی تولید شده از ذرت به سوختهایی نظیر اتانول سلولوزی گام بعدی است که می تواند مزایای اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی برای جامعه داشته باشد و اکنون در این پروژه تحقیقاتی به این نتیجه رسیده ایم که این مزایا بسیار بیشتر از آن چیزی است که تصور می شده است.
به عقیده این محقق تولید سوختهای زیستی سلولوزی در مقایسه با سوختهای تولید شده از ذرت از جهات گوناگون مناسب تر و با توجیه اقتصادی بیشتری همراه است.
دکتر هیل که تحقیقات مختلفی را برای آزمایشگاه ملی انرژیهای تجدیدپذیر آمریکا نیز انجام داده است گفت: ما به بررسی طیف گسترده ای از سوختهای زیستی پرداخته ایم و به این نتیجه رسیدیم که بهتر است به سراغ تولید سوختهای زیستی سلولوزی برویم چون در مقایسه با ذرت به استفاده از کود شیمایی در مزارع نیازی نیست حال آنکه در مزارع کشت و پرورش ذرت مورد نیاز در کارخانجات تولید سوختهای زیستی سلولوزی به حجم قابل توجهی از کودهای مختلف و گران قیمت شیمیایی نیاز است.
وی که از محققان برجسته شورای ملی تحقیقات آمریکا نیز به شمار می آید تأکید کرد: به هرحال استفاده از سوختهای زیستی تولید شده از ذرت تبعات کمتری در مقایسه با بنزین و سایر سوختهای فسیلی دارد اما در قیاس با سوختهای سلولوزی در جایگاه پایین تری قرار می گیرد.
دکتر هیل توجه به دو فاکتور "هزینه بری" و "تبعات زیست محیطی" در تولید سوختهای زیستی را از مهمترین فاکتورها در زمینه تولید آنها عنوان کرد.