گوزن زرد

به یاد اولین صعودهایم میگویم ، انگار اینبار هم همقدم بودن با خودت را در توانمان ندیدی که خبرمان نکردی  ! 

اما همیشه آنقدر معرفت داشتی که حداقل من و سمانه را بی خبر نگذاری .

نمیدانم اینبار چه شد که بیخبر رفتی ...

 

یک سال گذشت ( 1389/5/28 )و ما همچنان ناباورانه به صعودت به سوی ابرها می اندیشیم .

" بانوی کوهستان یادت همواره در دلهایمان سبز است و گرامی "

اتفاق

افتاد

آنسان که برگ
- آن اتفاق زرد-

می افتد

افتاد
آنسان که مرگ

- آن اتفاق سرد- می افتد

اما
او سبز بود وگرم که
افتاد

خبر تلخی بود .. و برای جناب انصاری خیلی زود ! صبری سبز برایتان آرزومندم خانم جمشیدی .

" یاد مرد سبز اندیش ایران زمین  نیز همواره گرامی "